Rodzic, który dowiaduje się, że jego dziecko może stosować przemoc wobec rówieśnika, staje przed jednym z najtrudniejszych wyzwań wychowawczych. Emocje — złość, lęk, rozczarowanie, a nawet wstyd — pojawiają się natychmiast. Eksperci projektu MŁODE GŁOWY podkreślają jednak, że pierwszym krokiem nie powinna być rozmowa z dzieckiem, lecz zadbanie o własny spokój.
Najpierw dorosły, potem rozmowa
Zanim podejmiesz jakiekolwiek działania, daj sobie chwilę na ochłonięcie i uporządkowanie myśli. Reakcja pod wpływem silnych emocji rzadko prowadzi do rozwiązania problemu — częściej zaostrza konflikt. Dopiero z opanowaniem można przystąpić do spokojnej rozmowy z dzieckiem.
Oddziel zachowanie od osoby
Kluczowe jest jasne rozgraniczenie: można kochać dziecko i stać po jego stronie, jednocześnie nie akceptując jego zachowania. Warto wyraźnie powiedzieć, że przemoc nie jest tolerowana, ale bez oceniania samego dziecka jako osoby.
Szukaj przyczyn, nie winnych
Za każdym zachowaniem agresywnym stoi jakiś powód. Warto wspólnie z dzieckiem zastanowić się, czego się obawia, co chce osiągnąć i jak czuje się w danej sytuacji. Pomocne może być również porozmawianie z osobami, które obserwują dziecko w szkole — nauczycielem, pedagogiem — aby lepiej zrozumieć kontekst zdarzeń.
Czego unikać?
Zawstydzanie i karanie mogą przynieść odwrotny skutek — zwiększyć frustrację dziecka, a w konsekwencji doprowadzić do kolejnych zachowań agresywnych. Zrozumienie przyczyn nie oznacza usprawiedliwiania przemocy, ale daje realną szansę na zmianę i naprawienie sytuacji.
„Każde zachowanie ma swoje przyczyny. Ich poznanie nie oznacza usprawiedliwiania przemocy. Daje szansę na rzeczywistą zmianę i naprawienie sytuacji” — podkreślają eksperci projektu MŁODE GŁOWY.
Więcej wskazówek znajdziesz w bezpłatnym poradniku dla rodziców dostępnym na stronie mlodeglowy.pl oraz w artykule psycholożki Joanny Szulc „Szkoła bez strachu”.
Źródło: SP, TH i LO w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Mirsku
Fot. facebook.com
